pront
bijvoeglijk naamwoord, bijwoord prɔntBetekenis
- van iets of iemand dat het netjes volgens de regels is
- van iets dat het fris en fruitig is
- van iets dat het omvangrijk is
- van iemand dat deze vol zelfvertrouwen is
- snel, direct
Hoe spreek je pront uit?
/prɔnt/
Pront bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
bijvoeglijk naamwoord
- netjes of volgens de regels
- fris en fruitig, monter
- omvangrijk
- vol zelfvertrouwen
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pronte | verbogen, stellende trap |
| pronter | onverbogen, vergrotende trap |
| prontere | verbogen, vergrotende trap |
| pronters | partitief, vergrotende trap |
| pronts | partitief, stellende trap |
| prontst | onverbogen, overtreffende trap |
| prontste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Van het Franse prompt, daarmee in een lichte verbastering feitelijk hetzelfde woord als prompt.
Woordfamilie van pront
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pronte | verbogen vorm | pront |
| pronter | vergrotende trap | pront |
| prontere | verbogen vergrotende trap | pront |
| pronters | partitieve vergrotende trap | pront |
| pronts | partitive, positive | pront |
| prontst | uninflected, superlative | pront |
| prontste | inflected, superlative | pront |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pront zijn vastgelegd.