mondharmonica
zelfstandig naamwoord ˈmɔnthɑrˌmonikaBetekenis
- een instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt
Hoe spreek je mondharmonica uit?
/ˈmɔnthɑrˌmonika/
Mondharmonica bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| o | boot |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord
- instrument met doorslaande tongen dat met de mond bespeeld wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mondharmonica's | meervoud |
| mondharmonicaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mondharmonicaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van mond zn en harmonica zn , leenvertaling van Duits Mundharmonika, in de betekenis "muziekinstrument" aangetroffen vanaf 1826 (zie vindplaats hieronder; het is mogelijk dat hier eigenlijk een mondharp werd bedoeld)
Woordfamilie van mondharmonica
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mondharmonica's | meervoud | mondharmonica |
| mondharmonicaatje | verkleinwoord | mondharmonica |
| mondharmonicaatjes | verkleinwoord meervoud | mondharmonica |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mondharmonica zijn vastgelegd.