mondharp
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een klein tokkelinstrument en lamellofoon waarbij de klank gevormd wordt door een dunne lamel aan te tokkelen waarbij het frame tussen de tanden of tegen de lippen wordt gehouden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mondharpen | meervoud |
| mondharpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mondharpjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van mond zn en harp zn
Woordfamilie van mondharp
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mondharpen | meervoud | mondharp |
| mondharpje | verkleinwoord | mondharp |
| mondharpjes | verkleinwoord meervoud | mondharp |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mondharp zijn vastgelegd.