juxtapositie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het naast elkaar zetten van meerdere zaken om zo een verband te suggereren (dat er soms helemaal niet is)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| juxtaposities | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘het naast elkaar plaatsen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1832
Woordfamilie van juxtapositie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| juxtaposities | meervoud | juxtapositie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van juxtapositie zijn vastgelegd.