hoen
zelfstandig naamwoord hunBetekenis
- een meest op de grond levende vogel
Hoe spreek je hoen uit?
/hun/
Hoen bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| u | boek |
| n | nek |
zelfstandig naamwoord — neuter
- benaming voor vogels uit de orde Galliformes, van meest op de grond levende vogels
- bepaald soort vogel, Gallus gallus, door mensen gehouden om de eieren en het vlees
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hoenderen | meervoud |
| hoenders | meervoud |
| hoendertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hoendertjes | verkleinwoord, meervoud |
| hoenen | meervoud |
| hoentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hoentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands hoen van Oudnederlands huon, in de betekenis van ‘hoendervogel’ voor het eerst aangetroffen in 1279
Woordfamilie van hoen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hoenderen | meervoud | hoen |
| hoenders | meervoud | hoen |
| hoendertje | verkleinwoord | hoen |
| hoendertjes | verkleinwoord meervoud | hoen |
| hoenen | meervoud | hoen |
| hoentje | verkleinwoord | hoen |
| hoentjes | verkleinwoord meervoud | hoen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hoen zijn vastgelegd.