factitief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌfɑktiˈtifBetekenis
- werkwoorden die uitdrukken dat het onderwerp de handeling niet zelf uitvoert maar dit door anderen laat doen
- lijdend voorwerp dat niet alleen het slachtoffer van de handeling is maar ook het doel van de handeling
- veroorzakend werkwoord
Hoe spreek je factitief uit?
/ˌfɑktiˈtif/
Factitief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| t | tak |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| factitieven | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van factitief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| factitiefs | woordvorm | factitief |
| factitiefst | woordvorm | factitief |
| factitiefste | woordvorm | factitief |
| factitieve | woordvorm | factitief |
| factitieven | meervoud | factitief |
| factitiever | woordvorm | factitief |
| factitievere | woordvorm | factitief |
| factitievers | woordvorm | factitief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van factitief zijn vastgelegd.