duratief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌdyraˈtifBetekenis
- een voortdurende handeling
- voortdurend
Hoe spreek je duratief uit?
/ˌdyraˈtif/
Duratief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| y | fuut |
| r | rood |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| duratieven | meervoud |
zelfstandig naamwoord — masculine
- de vorm van het werkwoord die laat zien dat iets gaande is, in het Nederlands weergegeven met de woordcombinatie "aan het + {werkwoord}"
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| duratieven | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van duratief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duratiefs | woordvorm | duratief |
| duratiefst | woordvorm | duratief |
| duratiefste | woordvorm | duratief |
| duratieve | woordvorm | duratief |
| duratieven | meervoud | duratief |
| duratiever | woordvorm | duratief |
| duratievere | woordvorm | duratief |
| duratievers | woordvorm | duratief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duratief zijn vastgelegd.