causerie
zelfstandig naamwoord ˌkɑuzəˈriBetekenis
- praatje, informele voordracht
Hoe spreek je causerie uit?
/ˌkɑuzəˈri/
Causerie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑu | koud |
| z | zon |
| ə | de |
| r | rood |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- gebabbel, praatje
- informeel gesprek of informele toespraak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| causerietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| causerietjes | verkleinwoord, meervoud |
| causerieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘praatje’ voor het eerst aangetroffen in 1843
Woordfamilie van causerie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| causerietje | verkleinwoord | causerie |
| causerietjes | verkleinwoord meervoud | causerie |
| causerieën | meervoud | causerie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van causerie zijn vastgelegd.