volkstaal
zelfstandig naamwoord ˈvɔlᵊksˌtalBetekenis
- de taal van het gewone volk, vaak informeel van aard en soms als minder beschaafd gezien, in tegenstelling tot de standaardtaal
- moedertaal
Hoe spreek je volkstaal uit?
/ˈvɔləksˌtal/
Volkstaal bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɔ | bot |
| l | land |
| ə | de |
| k | kat |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volkstaaltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| volkstaaltjes | verkleinwoord, meervoud |
| volkstalen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van volk zn en taal zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van volkstaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volkstaaltje | verkleinwoord | volkstaal |
| volkstaaltjes | verkleinwoord meervoud | volkstaal |
| volkstalen | meervoud | volkstaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volkstaal zijn vastgelegd.