ster
zelfstandig naamwoord stɛrBetekenis
- een hemellichaam, een gasbol die licht uitzendt door kernfusie
- een beroemdheid, uitblinker
- een onderscheiding of ridderorde die op de borst of op de schouder gedragen wordt.
Hoe spreek je ster uit?
/stɛr/
Ster bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een van de lichtpunten aan de nachtelijke hemel die maar heel traag van plaats lijken te veranderen, feitelijk een enorm ver verwijderde gasbol die licht uitzendt door kernfusie
- iemand die positief bekend staat dankzij buitengewone prestaties figuratively, person
- benaming voor sommige onderscheidingen of ridderordes die op de borst of op de schouder gedragen wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sterren | meervoud |
| sterretje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sterretjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
[1] erfwoord via Middelnederlands sterre zn van Oudnederlands sterro / sterno, in de betekenis van ‘hemellichaam’ aangetroffen vanaf 1151
Woordfamilie van ster
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sterren | meervoud | ster |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ster zijn vastgelegd.