secundair
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /səkʏnˈdɛːr/Betekenis
- geologisch tijdperk waarin veel kalkformaties zijn ontstaan en de dinosauriërs leefden
- de tweede plaats betreffend
- bijkomstig
Hoe spreek je secundair uit?
/səkʏnˈdɛr/
Secundair bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ə | de |
| k | kat |
| ʏ | put |
| n | nek |
| d | dak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Vóór 2006 was de spelling Secundair. |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘in de tweede plaats komend’ voor het eerst aangetroffen in 1863
Woordfamilie van secundair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| secundairder | woordvorm | secundair |
| secundairdere | woordvorm | secundair |
| secundairders | woordvorm | secundair |
| secundaire | woordvorm | secundair |
| secundairs | woordvorm | secundair |
| secundairst | woordvorm | secundair |
| secundairste | woordvorm | secundair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van secundair zijn vastgelegd.