veterinair
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌvetəriˈnɛːrBetekenis
- dierenarts
- diergeneeskundig, veeartsenijkundig
Hoe spreek je veterinair uit?
/ˌvetəriˈnɛr/
Veterinair bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| e | veel |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| i | riet |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veterinairs | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘diergeneeskundig’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van veterinair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veterinairder | woordvorm | veterinair |
| veterinairdere | woordvorm | veterinair |
| veterinairders | woordvorm | veterinair |
| veterinaire | woordvorm | veterinair |
| veterinairs | meervoud | veterinair |
| veterinairst | woordvorm | veterinair |
| veterinairste | woordvorm | veterinair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veterinair zijn vastgelegd.