sanitair
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌsaniˈtɛːrBetekenis
- het geheel aan voorzieningen (vaak in een gebouw) voor de gezondheid en verzorging van het lichaam
- met betrekking tot de gezondheid (en verzorging van) (het lichaam)
Hoe spreek je sanitair uit?
/ˌsaniˈtɛr/
Sanitair bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘m.b.t. de gezondheid’ voor het eerst aangetroffen in 1879
Woordfamilie van sanitair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sanitairder | woordvorm | sanitair |
| sanitairdere | woordvorm | sanitair |
| sanitairders | woordvorm | sanitair |
| sanitaire | woordvorm | sanitair |
| sanitairs | woordvorm | sanitair |
| sanitairst | woordvorm | sanitair |
| sanitairste | woordvorm | sanitair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sanitair zijn vastgelegd.