conciliair
bijvoeglijk naamwoord kɔnsili'jɛːrBetekenis
- een concilie betreffend
Hoe spreek je conciliair uit?
/kɔnsiliˈjɛr/
Conciliair bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| i | riet |
| l | land |
| j | ja |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conciliairder | onverbogen, vergrotende trap |
| conciliairdere | verbogen, vergrotende trap |
| conciliairders | partitief, vergrotende trap |
| conciliaire | verbogen, stellende trap |
| conciliairs | partitief, stellende trap |
| conciliairst | onverbogen, overtreffende trap |
| conciliairste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
afgeleid van het Franse conciliaire of van concilie met het achtervoegsel -air
Woordfamilie van conciliair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conciliairder | vergrotende trap | conciliair |
| conciliairdere | verbogen vergrotende trap | conciliair |
| conciliairders | partitieve vergrotende trap | conciliair |
| conciliaire | verbogen vorm | conciliair |
| conciliairs | partitive, positive | conciliair |
| conciliairst | uninflected, superlative | conciliair |
| conciliairste | inflected, superlative | conciliair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conciliair zijn vastgelegd.