militair
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌmiliˈtɛːrBetekenis
- lid van het leger, soldaat
- met het leger te maken hebbend
Hoe spreek je militair uit?
/ˌmiliˈtɛr/
Militair bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| i | riet |
| l | land |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| militairen | meervoud |
| militairtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| militairtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘m.b.t. het krijgswezen’ voor het eerst aangetroffen in 1586
Woordfamilie van militair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| militairder | woordvorm | militair |
| militairdere | woordvorm | militair |
| militairders | woordvorm | militair |
| militaire | woordvorm | militair |
| militairen | meervoud | militair |
| militairs | woordvorm | militair |
| militairst | woordvorm | militair |
| militairste | woordvorm | militair |
| militairtje | verkleinwoord | militair |
| militairtjes | verkleinwoord meervoud | militair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van militair zijn vastgelegd.