binair
bijvoeglijk naamwoord biˈnɛːrBetekenis
- tweeledig, hebbende twee leden of onderdelen
- gegroepeerd twee aan twee, paarsgewijs, hebbende twee polen, uitersten
- in of volgens paren ofwel volgens een talstelsel met grondtal twee
Hoe spreek je binair uit?
/biˈnɛr/
Binair bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| i | riet |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| binairder | onverbogen, vergrotende trap |
| binairdere | verbogen, vergrotende trap |
| binairders | partitief, vergrotende trap |
| binaire | verbogen, stellende trap |
| binairs | partitief, stellende trap |
| binairst | onverbogen, overtreffende trap |
| binairste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tweeledig’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van binair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| binairder | vergrotende trap | binair |
| binairdere | verbogen vergrotende trap | binair |
| binairders | partitieve vergrotende trap | binair |
| binaire | verbogen vorm | binair |
| binairs | partitive, positive | binair |
| binairst | uninflected, superlative | binair |
| binairste | inflected, superlative | binair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van binair zijn vastgelegd.