antiquair
zelfstandig naamwoord ɑntiˈkɛːrBetekenis
- iemand die handelt in oude waardevolle voorwerpen
Hoe spreek je antiquair uit?
/ɑntiˈkɛr/
Antiquair bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- winkel waar men oude waardevolle voorwerpen verkoopt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| antiquairs | meervoud |
| antiquairtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| antiquairtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord van Frans antiquaire, in de betekenis van ‘handelaar in oude kunst’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1660
Woordfamilie van antiquair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| antiquairs | meervoud | antiquair |
| antiquairtje | verkleinwoord | antiquair |
| antiquairtjes | verkleinwoord meervoud | antiquair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van antiquair zijn vastgelegd.