couvert
zelfstandig naamwoord kuˈvɛːrBetekenis
- bestek voor één persoon
- briefomslag, enveloppe
- bedekking, bescherming, beschutting, dekking
- bestek, couvert 1
- gebladerte
- bewolkt
Hoe spreek je couvert uit?
/kuˈvɛr/
Couvert bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| u | boek |
| v | vis |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- briefomslag, enveloppe, envelop
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| couverten | enkelvoud |
| couvertje | verkleinwoord, eerste persoon |
| couvertje | verkleinwoord, tweede persoon |
| couvertjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| couverts | enkelvoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘briefomslag’ voor het eerst aangetroffen in 1656
Woordfamilie van couvert
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| couverten | enkelvoud | couvert |
| couvertje | verkleinwoord, 1e persoon | couvert |
| couvertjes | verkleinwoord | couvert |
| couverts | enkelvoud | couvert |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van couvert zijn vastgelegd.