ordinair
bijvoeglijk naamwoord ˌɔrdiˈnɛːrBetekenis
- gewoon, alledaags, normaal
- vulgair, onbeschaafd, grof, plat
Hoe spreek je ordinair uit?
/ˌɔrdiˈnɛr/
Ordinair bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| r | rood |
| d | dak |
| i | riet |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ordinairder | onverbogen, vergrotende trap |
| ordinairdere | verbogen, vergrotende trap |
| ordinairders | partitief, vergrotende trap |
| ordinaire | verbogen, stellende trap |
| ordinairs | partitief, stellende trap |
| ordinairst | onverbogen, overtreffende trap |
| ordinairste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
van Frans ordinaire, in de betekenis van ‘plat, alledaags’ voor het eerst aangetroffen in 1784
Woordfamilie van ordinair
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ordinairder | vergrotende trap | ordinair |
| ordinairdere | verbogen vergrotende trap | ordinair |
| ordinairders | partitieve vergrotende trap | ordinair |
| ordinaire | verbogen vorm | ordinair |
| ordinairs | partitive, positive | ordinair |
| ordinairst | uninflected, superlative | ordinair |
| ordinairste | inflected, superlative | ordinair |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ordinair zijn vastgelegd.