spek
zelfstandig naamwoord, werkwoord spɛkBetekenis
- sponzige zoetwaar
- snoep, suikergoed
Hoe spreek je spek uit?
/spɛk/
Spek bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| k | kat |
zelfstandig naamwoord — neuter
- laag vet tussen huid en vlees bij grote zoogdieren no-plural
- bepaald soort sponzige zoetwaar
- benaming voor zoet snoep, suikergoed
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [2,3] spekken | meervoud |
| [2] spekkie | verkleinwoord, enkelvoud |
| [2] spekkies | verkleinwoord, meervoud |
| spekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spekjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spekken
- gebiedende wijs van spekken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spekken
Vervoeging van spek
spekhele werkwoord
Herkomst
[1] via Middelnederlands spek van Oudnederlands spek, in de betekenis van ‘vet’ aangetroffen vanaf 1108