plankier
zelfstandig naamwoord /plɑŋ'kir/Betekenis
- een houten vloer gemaakt van planken die een stukje boven de grond of het water zweeft
- een van planken gemaakte steiger of stellage ook als deze niet van hout gemaakt is
- iets wat oorspronkelijk gemaakt was als houten steiger, aanlegplaats of perron (zelfs als het nu van steen is)
Hoe spreek je plankier uit?
/plɑŋˈkir/
Plankier bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| i | riet |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| plankieren | meervoud |
| plankiers | meervoud |
| plankiertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| plankiertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bevloering van planken’ voor het eerst aangetroffen in 1574
Woordfamilie van plankier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| plankieren | meervoud | plankier |
| plankiers | meervoud | plankier |
| plankiertje | verkleinwoord | plankier |
| plankiertjes | verkleinwoord meervoud | plankier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van plankier zijn vastgelegd.