palataal
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌpalaˈtalBetekenis
- letter die gevormd wordt door articulatie tegen het harde verhemelte, de 'o' en de 'n'
- gevormd door articulatie tegen het harde verhemelte
Hoe spreek je palataal uit?
/ˌpalaˈtal/
Palataal bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| l | land |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- spraakklank die gevormd wordt met de tong tegen het harde verhemelte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| palatalen | meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- gevormd met de tong tegen het harde verhemelte
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gehemelte-’ voor het eerst aangetroffen in 1865
Woordfamilie van palataal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| palataals | woordvorm | palataal |
| palataalst | woordvorm | palataal |
| palataalste | woordvorm | palataal |
| palatale | woordvorm | palataal |
| palatalen | meervoud | palataal |
| palataler | woordvorm | palataal |
| palatalere | woordvorm | palataal |
| palatalers | woordvorm | palataal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van palataal zijn vastgelegd.