laken
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ˈlakə(n)/Betekenis
- wollen stof, die eerst is geweven en daarna vervilt
- een rechthoekig stuk stof dat ter bedekking dient
- iemand iets verwijten
Hoe spreek je laken uit?
/ˈlakən/
Laken bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| a | maan |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- rechthoekig stuk stof, bijvoorbeeld ter bedekking bij het slapen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (lakenen) | meervoud |
| lakens | meervoud |
| lakentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| lakentjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord laak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (lakenen) | meervoud |
| lakens | meervoud |
| lakentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| lakentjes | verkleinwoord, meervoud |
werkwoord
- verwijten uiten over transitive
Vervoeging van laken
lakenhele werkwoord
Herkomst
zn: erfwoord via Middelnederlands laken van Oudnederlands lakan, in de betekenis van ‘mantel’ aangetroffen vanaf 1100; vergelijk Oudhoogduits lachan
Woordfamilie van laken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gelaakt | woordvorm | laken |
| gelaakte | woordvorm | laken |
| laakt | woordvorm | laken |
| laakte | woordvorm | laken |
| laakten | woordvorm | laken |
| lake | woordvorm | laken |
| lakend | woordvorm | laken |
| lakende | woordvorm | laken |
| lakentje | verkleinwoord | laken |
| lakentjes | verkleinwoord meervoud | laken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van laken zijn vastgelegd.