ceremonieel
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌserəˌmoniˈjelBetekenis
- een plechtigheid waarbij ritueel|rituele handelingen worden uitgevoerd
- betrekking hebbend op ceremoniëlen
- vol plichtplegingen
Hoe spreek je ceremonieel uit?
/ˌserəˌmoniˈjel/
Ceremonieel bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| i | riet |
| j | ja |
| l | land |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een plechtigheid waarbij rituele handelingen worden uitgevoerd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ceremonieeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ceremonieeltjes | verkleinwoord, meervoud |
| ceremoniëlen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘betrekking hebbend op ceremoniën’ voor het eerst aangetroffen in 1555
Woordfamilie van ceremonieel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ceremonieels | woordvorm | ceremonieel |
| ceremonieelst | woordvorm | ceremonieel |
| ceremonieelste | woordvorm | ceremonieel |
| ceremonieeltje | verkleinwoord | ceremonieel |
| ceremonieeltjes | verkleinwoord meervoud | ceremonieel |
| ceremoniële | woordvorm | ceremonieel |
| ceremoniëlen | meervoud | ceremonieel |
| ceremoniëler | woordvorm | ceremonieel |
| ceremoniëlere | woordvorm | ceremonieel |
| ceremoniëlers | woordvorm | ceremonieel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ceremonieel zijn vastgelegd.