intellect
zelfstandig naamwoordBetekenis
- geheel van verstandelijke vermogens van een mens
- het intellectuele deel van de natie, de intelligentsia
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intellecten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verstand’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van intellect
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intellecten | meervoud | intellect |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intellect zijn vastgelegd.