denominatief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌdenominaˈtifBetekenis
- werkwoord dat van een naamwoord is afgeleid
- van een naamwoord afgeleid
Hoe spreek je denominatief uit?
/ˌdenominaˈtif/
Denominatief bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| n | nek |
| o | boot |
| m | maan |
| i | riet |
| a | maan |
| t | tak |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| denominatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘van een naamwoord afgeleid’ voor het eerst aangetroffen in 1625
Woordfamilie van denominatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| denominatiefs | woordvorm | denominatief |
| denominatiefst | woordvorm | denominatief |
| denominatiefste | woordvorm | denominatief |
| denominatieve | woordvorm | denominatief |
| denominatieven | meervoud | denominatief |
| denominatiever | woordvorm | denominatief |
| denominatievere | woordvorm | denominatief |
| denominatievers | woordvorm | denominatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van denominatief zijn vastgelegd.