demonstratief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord demɔnstra'tifBetekenis
- aanwijzend voornaamwoord (pronomen demonstrativum)
- erop gericht om de aandacht te trekken
- aanwijzend
Hoe spreek je demonstratief uit?
/demɔnstraˈtif/
Demonstratief bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| a | maan |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| demonstratieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘aanwijzend voornaamwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1638
Woordfamilie van demonstratief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| demonstratiefs | woordvorm | demonstratief |
| demonstratiefst | woordvorm | demonstratief |
| demonstratiefste | woordvorm | demonstratief |
| demonstratieve | woordvorm | demonstratief |
| demonstratieven | meervoud | demonstratief |
| demonstratiever | woordvorm | demonstratief |
| demonstratievere | woordvorm | demonstratief |
| demonstratievers | woordvorm | demonstratief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van demonstratief zijn vastgelegd.