ceremonie
zelfstandig naamwoord ˌserəˈmoniBetekenis
- een plechtige bijeenkomst om bijvoorbeeld iets te vieren, te herdenken of in te wijden, dan wel als religieus ritueel
Hoe spreek je ceremonie uit?
/ˌserəˈmoni/
Ceremonie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ceremonies | meervoud |
| ceremonietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ceremonietjes | verkleinwoord, meervoud |
| ceremonieën | meervoud |
| ceremoniën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘plechtigheid’ voor het eerst aangetroffen in 1494
Woordfamilie van ceremonie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ceremonies | meervoud | ceremonie |
| ceremonietje | verkleinwoord | ceremonie |
| ceremonietjes | verkleinwoord meervoud | ceremonie |
| ceremonieën | meervoud | ceremonie |
| ceremoniën | meervoud | ceremonie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ceremonie zijn vastgelegd.