ceremoniemeester
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die de plechtigheden regelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ceremoniemeesters | meervoud |
| ceremoniemeestertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ceremoniemeestertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van ceremonie zn en meester zn
Woordfamilie van ceremoniemeester
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ceremoniemeesters | meervoud | ceremoniemeester |
| ceremoniemeestertje | verkleinwoord | ceremoniemeester |
| ceremoniemeestertjes | verkleinwoord meervoud | ceremoniemeester |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ceremoniemeester zijn vastgelegd.