beschuldiging
zelfstandig naamwoord bəˈsxʏldəˌɣɪŋBetekenis
- het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan
Hoe spreek je beschuldiging uit?
/bəˈsxʏldəˌxɪŋ/
Beschuldiging bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| s | sok |
| x | acht |
| ʏ | put |
| l | land |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beschuldigingen | meervoud |
| beschuldigingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| beschuldigingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van beschuldigen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van beschuldiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beschuldigingen | meervoud | beschuldiging |
| beschuldigingetje | verkleinwoord | beschuldiging |
| beschuldigingetjes | verkleinwoord meervoud | beschuldiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beschuldiging zijn vastgelegd.