klankverandering
zelfstandig naamwoord ˈklɑnkfəˌrɑndəˌrɪŋBetekenis
- het verschijnsel dat een klank in een taal in de loop van de tijd vervangen wordt door een andere klank
Hoe spreek je klankverandering uit?
/ˈklɑnkfəˌrɑndəˌrɪŋ/
Klankverandering bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| f | fiets |
| ə | de |
| r | rood |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klankveranderingen | meervoud |
| klankveranderinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| klankveranderinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van klank zn en verandering zn
Woordfamilie van klankverandering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klankveranderingen | meervoud | klankverandering |
| klankveranderinkje | verkleinwoord | klankverandering |
| klankveranderinkjes | verkleinwoord meervoud | klankverandering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klankverandering zijn vastgelegd.