beëindiging
zelfstandig naamwoord bəˈʔɛindəˌɣɪŋBetekenis
- het tot een einde brengen
Hoe spreek je beëindiging uit?
/bəˈɛindəˌxɪŋ/
Beëindiging bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| ɛi | trein |
| n | nek |
| d | dak |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beëindigingen | meervoud |
| beëindigingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| beëindigingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van beëindigen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van beëindiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beëindigingen | meervoud | beëindiging |
| beëindigingetje | verkleinwoord | beëindiging |
| beëindigingetjes | verkleinwoord meervoud | beëindiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beëindiging zijn vastgelegd.