kerstening
zelfstandig naamwoord ˈkɛrstəˌnɪŋBetekenis
- het proces waarbij heidense volkeren zich, al dan niet massaal, tot het christendom bekeren; veelal in historische context
Hoe spreek je kerstening uit?
/ˈkɛrstəˌnɪŋ/
Kerstening bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kersteningen | meervoud |
Herkomst
Afleiding van kerstenen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van kerstening
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kersteningen | meervoud | kerstening |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerstening zijn vastgelegd.