vondeling
zelfstandig naamwoord ˈvɔndəˌlɪŋBetekenis
- een gevonden kind
Hoe spreek je vondeling uit?
/ˈvɔndəˌlɪŋ/
Vondeling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een baby die ergens is achtergelaten en van wie de ouders niet bekend zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vondelingen | meervoud |
| vondelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vondelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘gevonden kind’ voor het eerst aangetroffen in 1350
Woordfamilie van vondeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vondelingen | meervoud | vondeling |
| vondelingetje | verkleinwoord | vondeling |
| vondelingetjes | verkleinwoord meervoud | vondeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vondeling zijn vastgelegd.