bevestiging
zelfstandig naamwoord bəˈvɛstəˌɣɪŋBetekenis
- het bevestigen, het mededelen aan iemand dat iets is zoals gevraagd is of verondersteld wordt
- het bevestigd zijn, het vastzitten aan iets anders
- datgene waarmee of waardoor twee of meer dingen aan elkaar vastzitten
- het zoeken naar goedkeuring van eigen handelen door anderen
Hoe spreek je bevestiging uit?
/bəˈvɛstəˌxɪŋ/
Bevestiging bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| v | vis |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| t | tak |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bevestigingen | meervoud |
| bevestigingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| bevestigingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bevestigen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van bevestiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bevestigingen | meervoud | bevestiging |
| bevestigingetje | verkleinwoord | bevestiging |
| bevestigingetjes | verkleinwoord meervoud | bevestiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bevestiging zijn vastgelegd.