vreemdeling
zelfstandig naamwoord ˈvremdəˌlɪŋBetekenis
- iemand die uit een ander gebied of land afkomstig is dan het onderhavige
Hoe spreek je vreemdeling uit?
/ˈvremdəˌlɪŋ/
Vreemdeling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| r | rood |
| e | veel |
| m | maan |
| d | dak |
| ə | de |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die afkomstig is uit een ander gebied of land dan dat waar hij verblijft
- iemand die nog niet zoveel van een onderwerp weet of op een bepaald gebied nog onbekend is figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vreemdelingen | meervoud |
| vreemdelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vreemdelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
leenvertaling van Duits Fremdling, afgeleid van vreemd met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-, in de betekenis van ‘onbekende’ aangetroffen vanaf 1525
Woordfamilie van vreemdeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vreemdelingen | meervoud | vreemdeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vreemdeling zijn vastgelegd.