banaal
bijvoeglijk naamwoord baˈnalBetekenis
- gewoontjes, saai en voorspelbaar, weinig verheven of de zintuigen prikkelend, platvloers
Hoe spreek je banaal uit?
/baˈnal/
Banaal bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| a | maan |
| n | nek |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| banaals | partitief, stellende trap |
| banaalst | onverbogen, overtreffende trap |
| banaalste | verbogen, overtreffende trap |
| banale | verbogen, stellende trap |
| banaler | onverbogen, vergrotende trap |
| banalere | verbogen, vergrotende trap |
| banalers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
van Frans banal, in de betekenis van ‘alledaags’ aangetroffen vanaf 1866
Woordfamilie van banaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| banaals | partitive, positive | banaal |
| banaalst | uninflected, superlative | banaal |
| banaalste | inflected, superlative | banaal |
| banale | verbogen vorm | banaal |
| banaler | vergrotende trap | banaal |
| banalere | verbogen vergrotende trap | banaal |
| banalers | partitieve vergrotende trap | banaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van banaal zijn vastgelegd.