kling
zelfstandig naamwoord klɪŋBetekenis
- het scherpe deel van een mes, sabel, zwaard of bajonet
Hoe spreek je kling uit?
/klɪŋ/
Kling bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klingen | meervoud |
| klingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| klingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘lemmet’ voor het eerst aangetroffen in 1574
Woordfamilie van kling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klingen | meervoud | kling |
| klingetje | verkleinwoord | kling |
| klingetjes | verkleinwoord meervoud | kling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kling zijn vastgelegd.