bewegwijzering
zelfstandig naamwoord bəˈwɛxwɛizəˌrɪŋBetekenis
- de manier waarop wegwijzers worden gebruikt
Hoe spreek je bewegwijzering uit?
/bəˈwɛxwɛizəˌrɪŋ/
Bewegwijzering bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| x | acht |
| ɛi | trein |
| z | zon |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bewegwijzeringen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van bewegwijzeren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van bewegwijzering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bewegwijzeringen | meervoud | bewegwijzering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bewegwijzering zijn vastgelegd.