naïeveling
zelfstandig naamwoord naˈʔivəˌlɪŋBetekenis
- persoon die naïef is, een onnozel, argeloos mens
Hoe spreek je naïeveling uit?
/naˈivəˌlɪŋ/
Naïeveling bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| a | maan |
| i | riet |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| naïevelingen | meervoud |
| naïevelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| naïevelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van naïef met het achtervoegsel -ling met het invoegsel -e-
Woordfamilie van naïeveling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| naïevelingen | meervoud | naïeveling |
| naïevelingetje | verkleinwoord | naïeveling |
| naïevelingetjes | verkleinwoord meervoud | naïeveling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van naïeveling zijn vastgelegd.