kas
zelfstandig naamwoord, werkwoord /'kɑs/Betekenis
- een doorzichtige en meest glazen constructie die het cultiveren mogelijk maakt van planten die een ander klimaat vergen dan buiten heerst
- omhulsel waarin iets is opgesloten (- borstkas, oogkas, tandkas)
- de bak die het ontvangen geld bevat
- de liquide middelen van een organisatie
- in sommige gevallen afkorting van kast (- windkas)
- wie, wat ()
- wie, (degene) die, (dat) wat, welke ()
- kerst; de periode van kerstavond tot en met tweede kerstdag
- huis
- spier
Hoe spreek je kas uit?
/ˈkɑs/
Kas bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- omhulsel waarin iets is opgesloten (-> borstkas, oogkas, tandkas)
- in sommige gevallen afkorting van kast (-> windkas)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kasje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kasjes | verkleinwoord, meervoud |
| kassen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kassen
- gebiedende wijs van kassen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kassen
Vervoeging van kas
kashele werkwoord
Herkomst
[1][2] Ontwikkeld uit Middelnederlands casse “doos, kistje”(1240), ook “kistje voor relikwieën”, ontleend aan Oudfrans casse “kistje (i.h.b. voor relikwieën)” (uit Latijn cassa), modern Frans chässe.