doctoraal
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌdɔktoˈralBetekenis
- doctoraal examen
- betrekking hebbend op, deel uitmakend van de laatste fase van de universitaire studie
Hoe spreek je doctoraal uit?
/ˌdɔktoˈral/
Doctoraal bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| t | tak |
| o | boot |
| r | rood |
| a | maan |
| l | land |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| doctoraals | meervoud |
| doctoralen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘van een doctor’ voor het eerst aangetroffen in 1698
Woordfamilie van doctoraal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| doctoraals | meervoud | doctoraal |
| doctoraalst | woordvorm | doctoraal |
| doctoraalste | woordvorm | doctoraal |
| doctorale | woordvorm | doctoraal |
| doctoralen | meervoud | doctoraal |
| doctoraler | woordvorm | doctoraal |
| doctoralere | woordvorm | doctoraal |
| doctoralers | woordvorm | doctoraal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van doctoraal zijn vastgelegd.