claque
zelfstandig naamwoord 'klɑkBetekenis
- uitklapbare (resp. opvouwbare) hoge hoed
- de gezamenlijke claqueurs
- in een publiek een groepje mensen dat is ingehuurd om te applaudisseren bij optredens
Hoe spreek je claque uit?
/ˈklɑk/
Claque bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| claques | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samendrukbare hoge hoed’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van claque
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| claques | meervoud | claque |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van claque zijn vastgelegd.