beëdiging
zelfstandig naamwoord bəˈʔedəˌɣɪŋBetekenis
- de bekrachtiging van een functie door de afname van een eed/gelofte.
Hoe spreek je beëdiging uit?
/bəˈedəˌxɪŋ/
Beëdiging bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| e | veel |
| d | dak |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beëdigingen | meervoud |
| beëdigingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| beëdigingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van beëdigen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van beëdiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beëdigingen | meervoud | beëdiging |
| beëdigingetje | verkleinwoord | beëdiging |
| beëdigingetjes | verkleinwoord meervoud | beëdiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beëdiging zijn vastgelegd.