huisgenoot
zelfstandig naamwoord ˈhœysxeˌnotBetekenis
- mensen met wie men in één huis woont, zonder dat er noodzakelijkerwijs ook één huishouding wordt gevoerd
- medebewoner
Hoe spreek je huisgenoot uit?
/ˈhœysxeˌnot/
Huisgenoot bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| œy | huis |
| s | sok |
| x | acht |
| e | veel |
| n | nek |
| o | boot |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| huisgenootje | verkleinwoord, enkelvoud |
| huisgenootjes | verkleinwoord, meervoud |
| huisgenoten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van huis en genoot
Woordfamilie van huisgenoot
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| huisgenootje | verkleinwoord | huisgenoot |
| huisgenootjes | verkleinwoord meervoud | huisgenoot |
| huisgenoten | meervoud | huisgenoot |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van huisgenoot zijn vastgelegd.