troubadour
zelfstandig naamwoord ˌtrubaˈdurBetekenis
- een langs kastelen en vorstenhoven in het middeleeuwse Zuid-Frankrijk, rondreizend kunstenaar, musicus, zanger van liederen en voordrager van gedichten, balladen e.d.
- een langs herbergen, jaarmarkten rondtrekkend artiest, muzikant, zanger van liedjes en komediant
Hoe spreek je troubadour uit?
/ˌtrubaˈdur/
Troubadour bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| r | rood |
| u | boek |
| b | bak |
| a | maan |
| d | dak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| troubadours | meervoud |
| troubadourtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| troubadourtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘Provençaalse minnezanger’ in het Nederlands voor het eerst aangetroffen in 1732 . Zie voor de verdere etymologie.
Woordfamilie van troubadour
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| troubadours | meervoud | troubadour |
| troubadourtje | verkleinwoord | troubadour |
| troubadourtjes | verkleinwoord meervoud | troubadour |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van troubadour zijn vastgelegd.