troubleshooter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die heel goed problemen kan oplossen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| troubleshooters | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘iemand die moeilijke problemen oplost’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1971
Woordfamilie van troubleshooter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| troubleshooters | meervoud | troubleshooter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van troubleshooter zijn vastgelegd.