contour
zelfstandig naamwoord kɔn'turBetekenis
- beschrijving of afbeelding van de buitenzijde van iets zonder details
- de omtrek van iets, het silhouet
Hoe spreek je contour uit?
/kɔnˈtur/
Contour bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| u | boek |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| contouren | meervoud |
| contourtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| contourtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omtrek’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van contour
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| contouren | meervoud | contour |
| contourtje | verkleinwoord | contour |
| contourtjes | verkleinwoord meervoud | contour |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van contour zijn vastgelegd.