parcours
zelfstandig naamwoord pɑrˈkuːrBetekenis
- een bij een wedstrijd te volgen route
- achtereenvolgende benodigde stappen (handelingen, besluiten e.d.) om een bepaald doel te bereiken
Hoe spreek je parcours uit?
/pɑrˈkur/
Parcours bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| k | kat |
| u | boek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als parkour.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| parcoursen | meervoud |
| parcoursje | verkleinwoord, enkelvoud |
| parcoursjes | verkleinwoord, meervoud |
| parcourstje | verkleinwoord, enkelvoud |
| parcourstjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘af te leggen weg’ voor het eerst aangetroffen in 1901
Woordfamilie van parcours
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| parcoursen | meervoud | parcours |
| parcoursje | verkleinwoord | parcours |
| parcoursjes | verkleinwoord meervoud | parcours |
| parcourstje | verkleinwoord | parcours |
| parcourstjes | verkleinwoord meervoud | parcours |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van parcours zijn vastgelegd.