vertelling
zelfstandig naamwoord vərˈtɛlɪŋBetekenis
- een verhaal dat bedoeld is om verteld te worden
- het zich vertellen, een vergissing bij het tellen
Hoe spreek je vertelling uit?
/vərˈtɛlɪŋ/
Vertelling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vertellingen | meervoud |
| vertellinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vertellinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van vertellen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van vertelling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vertellingen | meervoud | vertelling |
| vertellinkje | verkleinwoord | vertelling |
| vertellinkjes | verkleinwoord meervoud | vertelling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vertelling zijn vastgelegd.